Ereleden van Vereeniging

Erevoorzitters

 
Em. prof. ir. J.L. de Kroes

30 aug. 1990 - Heden
 
Prof. dr. ir. W.Th. Bähler

12 jan. 1955 - 8 jan. 1984
 
Jhr. prof. dr. G.J. Elias

26 mrt. 1946 - 14 jun. 1951
 
Prof. dr. ing. C.P. Feldmann

4 jul. 1922 - 21 jul. 1941

Ereleden van Vereeniging

 
Prof. dr. ir. W.A. Serdijn

12 feb. 2016 - Heden
 
Prof. dr. ir. R.H.J. Fastenau

12 feb. 2016 - Heden
 
Em. prof. dr. J.J. Smit

12 feb. 2016 - Heden
 
Prof. ir. L. van der Sluis

26 mrt. 2011 - Heden
 
Em. prof. dr. ir. L.P. Ligthart

26 mrt. 2011 - Heden
 
Em. prof. dr. C.I.M. Beenakker

9 jun. 2006 - Heden
 
J. van der Pol

9 jun. 2006 - Heden
 
Prof. ir. H.B. Verbruggen

8 jun. 1999 - Heden
 
Dr. ir. J. Kapteijn

10 mei 1993 - Heden
 
Em. prof. dr. J.C. Arnbak

13 mei 1991 - 20 feb. 2017
 
Prof. dr. ir. E. Backer

13 mei 1991 - Heden
 
Prof. ir. H.R. van Nauta Lemke

3 mei 1989 - Heden
 
Prof. ir. IJ. Boxma

24 apr. 1986 - 19 jun. 2015
 
R. Marks

24 apr. 1986 - 31 okt. 2012
 
Prof. dr. ir. D.E. Boekee

24 apr. 1986 - Heden
 
Em. prof. ir. J. de Haas

23 mrt. 1981 - 29 dec. 2017
 
Prof. ir. J.M. Unk

23 mrt. 1981 - 13 sep. 1983
 
J.J. van der Heeft

4 feb. 1977 - 30 jun. 1994
 
Em. prof. ir. J.L. de Kroes

25 mrt. 1976 - Heden
 
Prof. ir. H.B. Boerema

22 mrt. 1971 - 27 mei 1992
 
Prof. dr. ir. R.M.M. Oberman

25 mrt. 1966 - 19 mrt. 1989
 
Prof. dr. ir. G.H. Bast

25 mrt. 1966 - 12 nov. 1987
 
Prof. ir. M.P. Breedveld

21 apr. 1961 - 25 jul. 1997
 
Ir. J.L. Bonebakker

19 apr. 1956 - 2 apr. 2000
 
Prof. dr. ir. van Soest

25 mrt. 1955 - 30 okt. 1983
 
Prof. ir. F.M. Roeterink

6 apr. 1951 - 20 jul. 1979
 
Ir. P.F.S. Otten

6 apr. 1951 - 4 jan. 1969
 
Prof. dr. ir. J.P. Schouten

22 jan. 1951 - 8 jun. 1988
 
Prof. ir. W. Fontein

16 dec. 1948 - 31 okt. 1993
 
Jhr. prof. ir. J.L.W.C. von Weiler

2 dec. 1948 - 16 sep. 1988
 
Prof. ir. M. de Lange

2 dec. 1948 - 17 dec. 1983
 
Dr. ir. Th.P. Tromp

26 mrt. 1947 - 1 jun. 1984
 
Prof. dr. ir. H.G. Nolen

25 okt. 1938 - 8 apr. 1986
 
Prof. dr. ir. N. Koomans

18 mrt. 1936 - 4 okt. 1945
 
Prof. ir. L.H.M. Huydts

10 okt. 1935 - 23 dec. 1974
 
Prof. dr. ir. W.Th. Bähler

14 mrt. 1933 - 8 jan. 1984
 
Prof. ir. E.J.F. Thierens

22 mrt. 1926 - 2 jul. 1967
 
Ir. H.W.L. Brückman

13 jan. 1919 - 31 okt. 1944
 
Jhr. prof. dr. G.J. Elias

8 nov. 1916 - 14 jun. 1951
 
Prof. dr. ir. H.S. Hallo

10 feb. 1915 - 26 aug. 1966
 
Prof. ir. C.L. van der Bilt

4 dec. 1911 - 3 dec. 1947
 
Prof. G.J. van Swaay

4 dec. 1911 - 8 jan. 1945
 
Prof. dr. ing. C.P. Feldmann

4 dec. 1911 - 21 jul. 1941
 
Prof. ir. J.A. Snijders

4 dec. 1911 - 1 apr. 1922

† Prof. ir. L.H.M. Huydts

Erelid van Vereeniging in de periode van 10 okt. 1935 - 23 dec. 1974

Léon Hubert Marie Huydts werd in 1890 geboren te Maastricht. Na de HBS te hebben doorlopen studeerde hij elektrotechniek in Delft, waar hij in 1914 het ingenieursdiploma verwierf. Hij was anderhalf jaar werkzaam bij Brown Boveri te Mannheim. In 1916 keerde hij naar Nederland terug waar hij een assistentschap aanvaardde bij het practicum draadloze telegrafie en telefonie van de Subafdeling Elektrotechniek. Hij begon zich te interesseren voor de eigenschappen van elektronenbuizen (destijds radiolampen genoemd) en daarmee betrad hij het terrein van de elektronica, dat hij zijn verdere leven trouw zou blijven. In 1918 werd hij bevorderd tot conservator en kreeg hij de opdracht een radiolaboratorium in te richten. Hij behoorde tot de weinigen in de Afdeling die in de twintiger en dertiger jaren zich bezig hielden met wetenschappelijk onderzoek. Het bekendste resultaat van zijn onderzoek was een toongenerator die werkte volgens het heterodyne-principe.

In 1929 werd de hoogleraar in de 'zwakstroomvakken' Van der Bilt lid van de Tweede Kamer der Staten Generaal, in verband waarmee hij volgens wettelijke regels op nonactief werd gesteld. De vakken op het gebied van draadgebonden communicatie kwamen in handen van de pasbenoemde prof. Bähler. Huydts werd in 1932 bevorderd tot lector. Hij kreeg de radiovakken te onderwijzen. Zijn toenemende inspanningen voor het onderwijs gingen wel ten koste van zijn onderzoekactiviteiten. Toch wist hij nog genoeg onderzoek te verrichten om zijn onderwijs in een snel groeiend vakgebied te blijven aanpassen aan de stand van de techniek. Zijn voornaamste aandachtsgebied bleef de toepassing van elektronica in de meettechniek, een terrein dat later aangeduid zou worden met de benaming 'Instrumentele Elektronica'. Belangrijk werk verichtte hij onder andere op het gebied van de biomedische meettechniek. Hij pionierde voorts in het gebruik van polaire fuguren als hulpmiddel in de analyse van teruggekoppelde versterkerschakelingen.

In 1946 werd hij benoemd tot hoogleraar. Zijn intreerede was getiteld: " Electronica als hulpmiddel voor metingen en wetenschappelijke onderzoekingen". Met Amerikaanse instrumenten en met goederen uit militaire dumpvoorraden bracht hij het in de oorlogsjaren vrijwel ontmantelde elektronica-lab weer op gang. In 1960 legde hij zijn ambt neer. Hij behoorde tot de eersten die er toe overgingen uitgewerkte collegehandleidingen samen te stellen. Voor verlies van toehoorders bij zijn colleges behoefde hij niet beducht te zijn, want deze waren immer boeiend en gelardeerd met interessante en verrassende demonstraties. Hij zei van zichzelf: "Ik ben geen goed spreker, maar wel een goed causeur." Een ander had zijn wijze van collegegeven niet beter kunnen karakteriseren. Huydts was een beminnelijk mens. Hij was trots op zijn Limburgse afkomst en verhaalde graag over zijn gelukkige jeugdjaren in Maastricht. Hij overleed in 1974 te Bergen op Zoom.